ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΕΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΕΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση των αιμορροιδων είναι απλή συνήθως, όμως καμια φορα μπορεί να διαφύγει ή να μας μπερδέψει.

Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο, ότι προβλήματα παρουσιάζονται στην περιοχή να τα αποδίδουμε στις αιμορροιδες με αποτέλεσμα κάποιες φορές να μας ξεφεύγουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα.

Τα συμπτώματα μπορεί να συγχέονται με αυτά που δημιουργεί μια ραγαδα, ένα συρίγγιο, η πρόπτωση του εντερου, κάποιο κονδύλωμα ή ακόμα χειρότερα ο καρκίνος.

Ελπίζω να γινει κατανοητό και ξεκάθαρο ότι για να τεθεί η διάγνωση αιμορροιδες θα πρέπει να τις δούμε είτε με κλινική εξέταση είτε με ορθοσκόπηση, να ταιριάζει το ιστορικό και τα συμπτώματα και φυσικά να αποκλείσουμε το θέμα της κακοήθειας.

Ιστορικό

Το ιστορικό είναι απαραίτητο τόσο για την επιβεβαίωση της διάγνωσης όσο και για τη σταδιοποίηση και τη λήψη σωστών αποφάσεων για τη θεραπεία της νόσου. Οι περισσότεροι ασθενείς εχουν συμπτωματα για μεγαλο διαστημα πριν επισκεφθουν τον ιατρό.

Τι αναζητάμε με το ιστορικό;

  • είδος συμπτωμάτων
  • διάρκεια
  • ένταση
  • σταδιο της νόσου
  • υποκειμενικά ενοχλήματα
  • αντικειμενικά ενοχλήματα
  • σχέση με καθημερινές συνήθειες
  • προσδοκίες από τη θεραπεία

Το ιστορικό πρέπει να εστιάζει στα ακόλουθα σημεία.

Ηλικία: Η έναρξη της νόσου είναι συνήθως στην ηλικία των 30-50 ετών, σε ηλικιες που ειτε ειναι ασυνηθιστα μικρες ή αντιθετα μεγάλες πρεπει να ελεγχουμε και να αποκλειουμε αλλες παθήσεις. Σε πολυ νεαρες ηλικιες που ο ασθενης βλεπει αιμα στην κένωση πρεπει να ελεγχεται για φλεγμονώδεις παθήσεις (ελκωδη κολίτιδα, νοσο crohn) συνδρομα πολυποδίασης κλπ, ενω σε ηλικιωμένους προεχει ο ελεγχος για καρκίνο.

Φύλο: Οι αιμοροιδες εμφανιζονται εξίσου και στα δυο φυλα. Στις γυναικες είναι συχνη η εμφανιση τους κατα την εγκυμοσύνη λογω της αυξησης την ενδοκοιλιακης πιεσης όσο και λογω των ορμονικων μεταβολών. Μετα το τελος της εγκυμοσυνης οι αιμορροιδες σταδιακα βελτιώνονται σε διαστημα μερικων μηνών οποτε προτεινεται αναμονη τουλαχιστον ενα εξάμηνο πριν οποιαδηποτε απόφαση.

Ιατρικο ιστορικό: Παθησεις με αιμοραγικη διάθεση ή ασθενεις που λαμβανουν αντιπηκτικά εχουν αυξημενες πιθανότητες αιμορραγιας από τις αιμορροιδες. Εφοσον εμφανιζουν προβληματα απο τις αιμορροιδες τους καλο ειναι να χειρουργουνται για να αποφευχθεί ο κίνδυνος περαιτερω επιπλοκων.

Οικογενειακο ιστορικό: Μερικες φορες υπαρχει κληρονομική προδιαθεση για αιμορροιδοπαθεια.

Λειτουργεια του εντερου: α) Εργώδης και αυξημενης χρονικης διαρκειας κένωση, είναι λαθος να καθομαστε πολυ ωρα στην τουαλετα και να ασκουμε πίεση. β) Χρονια δυσκοιλιότητα λογω κακης διατροφης ή μεγαλου εντερου ή κινητικων διαταραχων του εντερου. γ) Διαρροικες κενώσεις οταν ειναι συχνές επισης μπορουν να οδηγησουν σε προπτωση των αιμορροιδων.

Διατροφή: Η επαρκης προσληψη φυτικων ινών και νερου ειναι προυποθεση για να πετυχει μια θεραπεια για αιμορροιδικη νόσο. Πρεπει να αποφευγονται τροφιμα που προκαλουν δυσκοιλιότητα καθως και η κατανάλωση καυτερών φαγητων και αλκοόλ.

Κοινωνικο ιστορικό: α) Διαβασμα στην τουαλέτα. β) Αρση μεγαλων βαρών. γ) Καθιστικη ζωη και απουσια κίνησης. Ολα τα παραπανω επιδεινονουν την κατάσταση.

Προηγουμενες θεραπείες: Αν εχουν προηγηθει αλλες επεμβάσεις ειναι σημαντικο να γνωριζουμε τι και πως εχουν γινει. α) Σφιγκτηροτομή, εκτομη συριγγιων και αλλες επεμβάσεις που επηρεαζουν το σφιγκτηριακο μηχανισμό αυξανουν την πιθανοτητα ακρατειας μετα από αφαιρεση των αιμορροιδων συνεπως προτιμονται μέθοδοι που δεν επιβαρυνουν, οπως είναι η απολινωση μεσω υπερήχων. β) Αν εχει γιναι αφαιρεση των αιμοροιδων με οποιαδηποτε μέθοδο, θα πρεπει να αποφευγεται σε περιπτωση υποτροπης η εκ νέου εκτομη διοτι υπαρχει ο κινδυνος στένωσης και να προτιμονται αλλες τεχνικές.

Συμπτώματα

Τα κυρια συμπτωματα των αιμοροιδων ειναι η αιμορραγια και η πρόπτωση. Δευτερευοντα συμπτωματα οπως ο πόνος, η βλεννη, ο κνησμός, η αναιμία, η ακράτεια, η δυσκοιλιότητα αν και μπορει να σχετιζονται με την παθηση δεν πρεπει να αποδιδονται σε αυτη χωρις να προηγηθει έλεγχος.

Κυρια συμπτώματα

Αιμορραγια κατα την κένωση

Αποτελει το συχνότερο προβλημα, πρόκειται συνηθως για ζωηρο κοκκινο αίμα χωρις πόνο κατα την κενωση το οποιο σταματαει αμεσω μετά και δεν είναι ανακατεμένο με τα κόπρανα. Η ποσοτητα αιματος ειναι μικρη, σπανίως ομως μπορεί να ειναι μεγάλη και να έχει διάρκεια πχ σε ασθενεις που λαμβάνουν αντιπηκτικά  Εαν οι αιμορροιδες ειναι μονιμως εξω (4ου βαθμού) μπορει να εχουμε αιμορραγια και χωρις κενωση λογω τραυματισμού πχ οταν καθομαστε σε μια σκληρη επιφάνεια. Η χρονια παραμονη των αιμορροιδων εξω οδηγει σε ίνωση και σκλήρυνση με αποτελεσμα να μειωνεται  η πιθανοτητα αιμορραγίας αυξανει ομως τα υπολοιπα προβληματα όπως βλεννη, κνησμός. Πονος κατα την κένωση σημαινει οτι υπαρχει ραγαδα δακτυλιου.

Αιμα χωρις κένωση, πιο σκούρο ή ανακατεμενο με τα κόπρανα θα πρεπει να ελέγχεται για την υπαρξη πολυποδα ή όγκου στο εντερο.

Πρόπτωση

Η προπτωση εμφανιζεται όταν οι αιμορροιδες μεγαλώσουν αρκετα οποτε κατα την κένωση βγαινουν εξω απο τον πρωκτό. Συνηθως δεν ποναει και επανερχονται σε λιγα λεπτα μετα την αφοδευση αυτοματα. Βαση αυτου γινεται και η ταξινομηση των αιμορροιδων.

1ου βαθμού: παρουσία αιμορραγίας, χωρίς πρόπτωση αιμορροΐδες.

2ου βαθμού: παρουσία αιμορραγίαςπρόπτωση των αιμορροΐδων κατά την κένωση, που ανατάσσεται μόνη της αυτόματα.

3ου βαθμού: παρουσία αιμορραγίας, η πρόπτωση δεν ανατάσσεται μόνη της παρά μόνο με υποβοήθηση από τον ασθενή.

4ου βαθμού:  αιμορραγία και πρόπτωση που είναι πια μόνιμη και δεν ανατάσσεται.

Άλλα είδη πρόπτωσης οπως βλεννογόνου ή ολική του εντέρου μπορει να συνυπάρχουν και θα πρέπει να ελέγχονται ειδικα σε ηλικιωμενα ατομα ή σε ασθενεις που διαμαρτυρονται για προπτωση ακομα και χωρις κένωση.

Δευτερεύοντα συμπτωματα

Βλεννη

Η βλεννη παραγεται από τον βλεννογονο του εντερου και οταν υπαρχει σοβαρη πρόπτωση η βλεννη ερχεται σε επαφη με το δερμα του πρωκτου προκαλοντας ερεθισμο, δερματίτιδα και κνησμό. Αλλα αιτια αυξημενης παραγωγης βλεννης ειναι πολύποδες, εκτρόπιο κλπ.

Πόνος

Οι εσωτερικες αιμορροιδες δεν προκαλουν πονο. Εαν υπαρχει προπτωση δημιουργουν ενα αισθημα βαρους και έλξης που φευγει οταν αναταχθουν στη θεση τους. Μια προπιπτουσα αιμορροιδα που δεν μπορει να αναταχθει και υποστεί περίσφιξη ή θρόμβωση προκαλει πολυ εντονο πόνο. Πονος υπαρχει και αν θρομβωθει μια εξωτερικη αιμορροιδα.

Ο πονος της θρομβωσης ειναι διαρκης και δεν σχετιζεται με την κένωση. Πονος που αρχιζει με την κενωση και διαρκει καποιες ωρες είναι χαρακτηριστικο της ραγαδας, ενω πονος διαρκης με διογκωση του πρωκτού μπορει να κρυβει καποιο απόστημα.

Κνησμός

Ο κνησμος ειναι αποτελεσμα της βλεννης, μπορει ομως να οφειλεται και σε αλλες αιτίες όπως δερματιτιδα ή μόλυνση.

Αναιμία

Η αναιμια σπανια οφειλεται στις αιμορροιδες γι’ αυτό πρεπει να ελέγχουμε με κολονοσκοπηση (και γαστροσκόπηση) τον ασθενή οταν υπαρχει πτωση του αιματοκρίτη. Για να προκληθει αναιμια από τις αιμορροιδες θα πρέπει η απωλεια αιματος να ειναι συχνη και μεγάλη οπως σε αυτους που λαμβανουν αντιπηκτικά.

Αλλαγη των κενώσεων

Αλλαγη στις συνηθειες του εντερου (δυσκοιλιότητα ή διάρροια που διαρκούν) ή μειωση του μεγεθους και της διαμέτρου των κοπράνων δεν πρεπει να αποδιδονται στις αιμορροιδες και ο ασθενης θα πρεπει να ελέγχεται.

Ακράτεια

Οι αιμορροιδες γενικα δεν προκαλουν ακράτεια, σπανιως σε παραμελημένες με μεγαλη πρόπτωση αιμορροιδες μπορει να εχουμε ήπια ακρατεια στη βλεννη και τα κόπρανα. Η πιο συχνη αιτια ακράτειας ειναι η προπτωση του εντερου και τραυματικές κακωσεις του σφιγκτήρα (εργωδεις φυσιολογικοι τοκετοί, σφιγκτηροτομή για ραγαδα, επεμβασεις στον πρωκτό).

Φυσικη εξέταση

Η εξεταση του ασθενή για αιμορροιδες

Comments are closed