Περιεδρικό συρίγγιο


Περιεδρικό συρίγγιο

Γενικά για τα συρίγγια.

Το περιεδρικό συρίγγιο προέρχεται συνήθως από το περιεδρικό απόστημα που αποτελεί μια φλεγμονή στην περιοχή γύρω από τον πρωκτό. Το απόστημα αποτελεί την αρχική εκδήλωση ενός περιπρωκτικού συριγγίου ενώ το συρίγγιο αντιπροσωπεύει την τελική κατάληξη και θεωρείται χρονία μορφή της φλεγμονής. Η θεραπεία των περιεδρικών συριγγίων μπορεί να είναι αρκετά πολύπλοκη και χρονοβόρα και σίγουρα χρειάζεται εξειδικευμένο χειρουργό σε σχέση με το περιεδρικό απόστημα. Ο κίνδυνος επιπλοκών και η δυσκολία στην αντιμετώπιση των συριγγίων φαίνεται και από την ύπαρξη πλήθους επεμβάσεων και τεχνικών.

Περιεδρικό συρίγγιο

Περιεδρικό συρίγγιο ταξινόμηση

Σύμφωνα με του χώρους που προκύπτουν από την ανατομική διάταξη, διακρίνονται 5 τύποι ορθοπρωκτικού συριγγίου με βάση τη σχέση τους με το σφιγκτήρα:

1.    μεσοσφιγκτηριακό συρίγγιο (τύπος I κατά Parks)

2.    διασφιγκτηριακό συρίγγιο (τύπος II κατά Parks)

3.   υπερσφιγκτηριακό συρίγγιο (τύπος III κατά Parks)

4.   εξωσφιγκτηριακό συρίγγιο (τύπος IV κατά Parks)

5.   επιφανειακό συρίγγιο

Περιεδρικό συρίγγιο ταξινόμηση

Περιεδρικό συρίγγιο ταξινόμηση

Ταξινόμηση περιεδρικό συρίγγιο

Ταξινόμηση περιεδρικό συρίγγιο

Επίσης μπορεί να είναι απλά ή σύνθετα ανάλογα αν αποτελούνται από ένα ή περισσότερα (διακλαδιζόμενα) συρίγγια.
Απλά και σύνθετα συρίγγια, ευθεία, πεταλοειδή

Απλά και σύνθετα συρίγγια, ευθεία, πεταλοειδή

Η διάκριση αυτή είναι σημαντική και πρέπει να γίνεται πριν οποιαδήποτε παρέμβαση καθώς τόσο η κλινική εικόνα όσο και η αντιμετώπιση μπορεί να διαφέρει κατά περίπτωση.

Η διάγνωση ενός περιπρωκτικού (περιεδρικού) συρίγγιου συνήθως δεν έχει δυσκολίες, αφού εκδηλώνεται ως επιφανειακή, εμφανής, οπή στην πρωκτική χώρα, συνοδευόμενη ή όχι από εκροή υγρού και πιθανώς συστηματικά φαινόμενα (εμπύρετο, λευκοκυττάρωση). Η κλινική εξέταση αποκαλύπτει περιοχή με ερυθρότητα, σκληρία και ευαισθησία.

Περιπρωκτικό συρίγγιο απεικόνιση

Η διάγνωση του συριγγίου είναι κλινική στις περισσότερες των περιπτώσεων. Ωστόσο σε περιπτώσεις όπου τα κλινικά σημεία είναι δυσανάλογα σε σχέση με τα συμπτώματα, οι απεικονιστικές μέθοδοι είναι δυνατόν να προσφέρουν σημαντική βοήθεια. Στην απεικόνιση της περιοχής χρησιμοποιούνται  δύο μέθοδοι: το ενδοορθικό υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία.

Οι ίδιες αυτές εξετάσεις χρησιμοποιούνται στη χαρτογράφηση και εντόπιση των συριγγίων της περιοχής.

Χαρτογράφηση του περιεδρικού συριγγίου γίνεται και κατά τη διάρκεια της επέμβασης με τη χρήση υγρών ή χρωστικών ουσιών.

Περιεδρικό συρίγγιο θεραπεία

Η θεραπευτική αντιμετώπιση ενός ορθοπρωκτικού συριγγίου συνίσταται στην παροχέτευση του με την τοποθέτηση seton (εικόνα 1) ή στην αφαίρεση του ή στις πλέον δύσκολες περιπτώσεις στη κάλυψη του με χρήση εντερικού βλεννογόνου ως μοσχεύματος (εικόνα 2-3). Υπάρχουν πλήθος άλλων τεχνικών για τη θεραπεία των περιεδρικών συριγγίων όλες έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και καμία δεν προσφέρει 100% επιτυχία. Τα πραγματικά ποσοστά επιτυχίας των διαφόρων επεμβάσεων ανέρχονται στο 80-90% όταν γίνονται από έμπειρους και εξειδικευμένους χειρουργούς.

Συνεπώς χρειάζεται προσοχή στην επιλογή του χειρουργού ο οποίος θα πρέπει να έχει εμπειρία στην περιοχή να γνωρίζει καλά τις διάφορες τεχνικές για να προσφέρει την κατάλληλη λύση στο πρόβλημα. Επίσης καλό είναι να ζητάμε κάποια πιο λεπτομερή εξήγηση της επέμβασης διότι συχνά ακούμε την φράση “θα κάνω λέιζερ” η οποία όμως δεν περιγράφει την τεχνική καθώς υπάρχουν διάφοροι τύποι λέιζερ και αρκετοί τρόποι για να το χρησιμοποιήσεις. Η τεχνική με τη χρήση λέιζερ ονομάζεται FiLaC (Fistula-tract Laser Closure) και χρησιμοποιεί ένα εύκαμπτο καθετήρα λέιζερ ο οποίος τοποθετείται μέσα στο συρίγγιο και το καυτηριάζει, τα ποσοστά επιτυχίας φτάνουν το 70-80%.

Μια άλλη σύγχρονη τεχνική είναι η LIFT (ligation of intersphincteric fistula tract) που εφαρμόζεται στα διασφιγκτηριακα συρίγγια (τύπος 2) με την οποία βρίσκουμε το συρίγγιο μεταξύ έξω και έσω σφιγκτήρα και το διαχωρίζουμε διακόπτοντας έτσι την επικοινωνία του έσω με το έξω στόμιο (βλέπε βίντεο).

Άλλη μέθοδος με πολύ καλά αποτελέσματα είναι με τη χρήση κρημνού δηλαδή μοσχεύματος βλεννογόνου από το έντερο του ασθενή (Advancement Flap) με το οποίο καλύπτουμε την εσωτερική είσοδο του συριγγίου (εικόνες 2-3).

Ένας γενικός κανόνας στη χειρουργική θεραπεία των περιεδρικών συριγγίων είναι ότι δεν πρέπει να κοπεί ο έξω σφιγκτήρας διότι θα προκαλέσει ακράτεια στον ασθενή. Σε πολύπλοκες περιπτώσεις προτιμάμε την αντιμετώπιση σε στάδια παρά την επιθετική χειρουργική που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παραμορφώσεις στην περιοχή.

Συχνότητα εμφάνισης συριγγίων με βάση τον τύπο

Συχνότητα εμφάνισης συριγγίων με βάση τον τύπο